Βασίλης Φακούντος: Ο άνθρωπος που άλλαξε τη διασκέδαση στην Κεφαλονιά

Υπάρχουν επιχειρηματίες που ανοίγουν μαγαζιά. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που, μέσα από τα μαγαζιά τους, αλλάζουν τις συνήθειες, την αισθητική και τελικά τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο μια πόλη διασκεδάζει.

Ο Βασίλης Φακούντος ανήκει αναμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία.

Από το 1989 μέχρι σήμερα, η πορεία του στην Κεφαλονιά μοιάζει με ένα ζωντανό χρονολόγιο της εξέλιξης της τοπικής διασκέδασης. Espresso, beach bars, μεγάλα clubs, χειμερινά στέκια, café, εστιατόρια και χώροι που συνδύασαν μουσική και πολιτισμό. Κοινός παρονομαστής: η διαρκής αναζήτηση του «επόμενου».

Και το σημαντικότερο; Πολλές φορές δεν περίμενε να αλλάξει η πόλη για να προσαρμοστεί. Προσπαθούσε να την αλλάξει ο ίδιος.

1989 – Όταν ο Espresso έφτασε στο Αργοστόλι

Η ιστορία ξεκινά στο Λιθόστρωτο, το 1989.

Στο Stavento Bar, ο Βασίλης Φακούντος φέρνει στην Κεφαλονιά τον espresso Illy, μέσω του φίλου του Ιωσιφίδη. Εκείνη την εποχή, η καθημερινή κουλτούρα του καφέ στην πόλη ήταν πολύ διαφορετική. Ο Nescafé ήταν κυρίαρχος και ο espresso δεν αποτελούσε ακόμη μέρος της καθημερινότητας.

Σήμερα μοιάζει αυτονόητο. Τότε όμως ήταν μια μικρή επανάσταση.

Και αυτή ήταν ίσως η πρώτη ένδειξη μιας επιχειρηματικής φιλοσοφίας που θα τον ακολουθούσε για δεκαετίες: να φέρνει στην Κεφαλονιά κάτι πριν γίνει συνήθεια.

1992 – Το Stavento Beach αλλάζει τον Μακρύ Γιαλό

Τρία χρόνια αργότερα, το 1992, η ιδέα μεταφέρεται στην παραλία.

Στον Μακρύ Γιαλό δημιουργείται το Stavento Beach, σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία της παραλίας. Δεν είναι απλώς ένα ακόμη σημείο για καφέ ή ποτό. Είναι ένα beach bar με μουσική, οργανωμένη εξυπηρέτηση και μεγαλύτερη έμφαση στην ποιότητα.

Η παραλία αποκτά διαφορετικό χαρακτήρα.

Το μπάνιο αρχίζει να συνδυάζεται με μουσική, παρέα και διασκέδαση. Το beach bar γίνεται προορισμός από μόνο του.

1993 – Το Stavento Music και η μεγάλη νύχτα

Το 1993 έρχεται το εγχείρημα που θα άφηνε ίσως το μεγαλύτερο αποτύπωμα στη νυχτερινή ζωή του νησιού.

Απέναντι από το Αργοστόλι ανοίγει το Stavento Music, το μεγαλύτερο club στην ιστορία της Κεφαλονιάς μέχρι εκείνη την εποχή.

Χιλιάδες άνθρωποι από κάθε γωνιά του νησιού περνούν τις πόρτες του. Η χωρητικότητα και η κλίμακα του χώρου είναι πρωτόγνωρες για τα δεδομένα της Κεφαλονιάς.

Και μαζί έρχεται κάτι ακόμη πιο σημαντικό: οι πρώτοι guest DJs.

Ονόματα όπως οι DJ Siras, Lefki και Zogopoulos φέρνουν στο νησί μια διαφορετική clubbing κουλτούρα.

Το Stavento Music δεν ήταν μόνο διασκέδαση. Ήταν μουσική, αισθητική, τεχνολογία και μια νέα μορφή κοινωνικής ζωής. Για μια ολόκληρη γενιά, η έξοδος στο Stavento ήταν εμπειρία.

1994 – Το My Way και ο χειμώνας του Αργοστολίου

Το επόμενο βήμα ήταν ακόμη πιο δύσκολο.

Το 1994 ανοίγει το My Way, ένα ολοχρονικό bar στην καρδιά του Αργοστολίου.

Σε μια εποχή όπου πολλά καταστήματα λειτουργούσαν κυρίως εποχικά, το My Way επιχείρησε να κρατήσει ζωντανή την πόλη και τον χειμώνα.

Με τον παιδικό του φίλο Χρήστο Καμπανό, οργανώνονται θεματικές βραδιές έντεχνης μουσικής. Δημιουργείται μια συγκεκριμένη ημέρα κάθε εβδομάδα που γίνεται σχεδόν «ραντεβού» για την πόλη. Ο κόσμος περίμενε εκείνη τη μέρα για να βγει, να συναντήσει φίλους, να ακούσει μουσική.

Στο εγχείρημα σημαντικό ρόλο είχε και ο πολιτικός μηχανικός και φίλος του Διονύσης Αυγουστίνος, ο οποίος πίστεψε στο όραμα και στήριξε οικονομικά την επένδυση.

Για τα δεδομένα του τότε Αργοστολίου, ήταν μια επένδυση ιδιαίτερα φιλόδοξη.

1996 – Ο Πλάτανος

Το 1996 έρχεται ο Πλάτανος, στην πλατεία Αργοστολίου.

Ένας χώρος που σύντομα ξεπερνά τα όρια της Κεφαλονιάς και γίνεται γνωστός σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Ο Φακούντος έχει πλέον καταφέρει κάτι που λίγοι επιχειρηματίες της εποχής μπορούσαν να πετύχουν: να μετατρέπουν τα καταστήματά τους σε brand names που αποκτούν ζωή έξω από τα όρια του νησιού.

2000 – Classic: Η «Piazza San Marco» του Λιθοστρώτου

Το 2000 επιστρέφει στο Λιθόστρωτο.

Βλέποντας την ανάπλαση της περιοχής, δημιουργεί το Classic, ένα café που σχεδιάζει ο φίλος του, αρχιτέκτονας Σπύρος Διβάρης.

Η ιδέα ήταν να επεκταθεί η ζωή της πόλης προς το Λιθόστρωτο, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που ο ίδιος παρομοίαζε με μια μικρή Piazza San Marco.

Δεν ήταν μόνο ένα café. Ήταν μια προσπάθεια να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος χρησιμοποιούσε τον δημόσιο χώρο.

2001 – Το Δημαρχείο στην πλατεία Κοτζιά

Η επιχειρηματική του διαδρομή δεν περιορίζεται στην Κεφαλονιά.

Το 2001, στην ανακαινισμένη τότε πλατεία Κοτζιά, ανοίγει ένα café με το όνομα Δημαρχείο, εμπνευσμένο από την ίδια την τοποθεσία.

Η παρουσία του συμβάλλει στην ενεργοποίηση της πλατείας και στη δημιουργία μιας νέας εμπορικής και κοινωνικής κίνησης στην περιοχή.

2008 – FAK: Η νύχτα εμπνευσμένη από τον Αμαζόνιο

Το 2008 επιστρέφει ξανά στην Κεφαλονιά με ένα από τα πιο ιδιαίτερα clubs που δημιουργήθηκαν ποτέ στο Αργοστόλι.

Το FAK, που πήρε το όνομά του από τον ίδιο, γεννήθηκε από μια εικόνα που είχε αποκομίσει σε ταξίδι του στον Αμαζόνιο.

Μαύροι καθρέφτες παντού, με την αντανάκλαση να παραπέμπει στο σκοτεινό νερό του ποταμού. Στη μία πλευρά, ένα τεράστιο ενυδρείο με θαλασσινά ψάρια και κοράλλια.

Και όλα αυτά συνδυάζονταν με έναν ήχο που, για τα δεδομένα της εποχής, θεωρούνταν κορυφαίος.

Το FAK ήταν ίσως η πιο χαρακτηριστική έκφραση της αισθητικής του: η διασκέδαση ως εμπειρία, όχι απλώς ως κατανάλωση.

2014 – Ante Post: Η Κεφαλονιά στο Κολωνάκι

Το 2014, ο Φακούντος επιστρέφει στην Αθήνα, την πόλη όπου γεννήθηκε.

Στο Κολωνάκι δημιουργεί το Ante Post, έναν χώρο που πολύ γρήγορα αποκτά ιδιαίτερη σχέση με τους Κεφαλονίτες της Αθήνας.

Για τους ετεροδημότες του νησιού γίνεται ένας τόπος συνάντησης, ένας χώρος όπου οι παρέες ξαναβρίσκονται και οι καλοκαιρινές αναμνήσεις της Κεφαλονιάς μεταφέρονται στην πρωτεύουσα.

2015 – Au Bord De L’Eau: Η παραλιακή αποκτά ζωή

Ένα χρόνο αργότερα, το 2015, επιστρέφει ξανά στο Αργοστόλι.

Το Au Bord De L’Eau  γίνεται ένα από τα πρώτα καταστήματα που ενεργοποιούν ουσιαστικά το παραλιακό μέτωπο.

Μέχρι τότε, η παραλιακή του Αργοστολίου  δεν είχε τη σημερινή δυναμική. Η νέα επιχειρηματική δραστηριότητα δημιουργεί έναν διαφορετικό τρόπο ζωής γύρω από την παραλιακή.

Στην πορεία ακολουθούν και άλλοι επιχειρηματίες.

Και έτσι το λιμάνι αρχίζει να αποκτά τη ζωή που, για πολλούς, θα έπρεπε να έχει εδώ και χρόνια.

2017 – My Way Club Restaurant στον παλιό Φοίνικα

Το 2017 ο Φακούντος επιστρέφει σε έναν ακόμη ιστορικό χώρο.

Στον παλιό Φοίνικα δημιουργεί το My Way Club Restaurant, επιχειρώντας να αναζωογονήσει ένα σημείο που είχε χάσει την παλιά του αίγλη.

Η επιλογή του χώρου δεν είναι τυχαία. Όπως και σε αρκετές προηγούμενες κινήσεις του, υπάρχει η διάθεση να ξαναζωντανέψει ένα σημείο που έχει τη δική του ιστορία.

2020 – Via Valianou: Διασκέδαση, καθημερινότητα και πολιτισμός

Το 2020 δημιουργεί το Via Valianou.

Η φιλοσοφία εδώ αλλάζει ξανά.

Δίπλα στο Μουσείο, το Δικαστήριο και τον Κέφαλο, στόχος είναι να δημιουργηθεί ένας καθημερινός τόπος συνάντησης των Αργοστολιωτών.

Cocktails, μουσική, θεατρικές παραστάσεις και πολιτισμός συνυπάρχουν σε έναν χώρο που βρίσκεται κυριολεκτικά δίπλα σε ένα από τα σημαντικότερα σημεία πολιτιστικής αναφοράς της πόλης.

Δεν πρόκειται πλέον μόνο για τη νυχτερινή διασκέδαση.

Είναι η ιδέα μιας αστικής ζωής που συνεχίζεται όλη την ημέρα.

2025 – Libro D’Oro: Η ιστορία συνεχίζεται

Το 2025, ακόμη και μετά από περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ο Βασίλης Φακούντος συνεχίζει να επενδύει στην πόλη.

Στην πλατεία Αργοστολίου δημιουργεί το Libro D’Oro, ένα όνομα που παραπέμπει στην ιστορία των Επτανήσων και στη βαθιά πολιτιστική τους κληρονομιά.

Δεν σταμάτησε ποτέ να ψάχνει το επόμενο σημείο.

Περισσότερο από επιχειρηματίας

Αν κάποιος κοιτάξει τη διαδρομή του Βασίλη Φακούντου μόνο ως μια σειρά επιχειρηματικών εγχειρημάτων, θα χάσει ίσως το σημαντικότερο κομμάτι της ιστορίας.

Γιατί πίσω από τα ονόματα Stavento, My Way, Πλάτανος, Classic, FAK, Ante Post, Au Bordelo, Via Valianou και Libro D’Oro, υπάρχει μια κοινή αντίληψη:

Η διασκέδαση μπορεί να αλλάξει μια πόλη.

Ο Espresso στο My Way άλλαξε τις συνήθειες του καφέ.

Το Stavento Beach άλλαξε την εμπειρία της παραλίας.

Το Stavento Music άλλαξε τη νυχτερινή ζωή.

Το My Way έδωσε στον χειμώνα του Αργοστολίου ένα νέο σημείο αναφοράς.

Ο Πλάτανος έγινε γνωστός πέρα από την Κεφαλονιά.

Το Classic έφερε μια διαφορετική λογική στο Λιθόστρωτο.

Το FAK έκανε τη νυχτερινή έξοδο εμπειρία.

Το Ante Post δημιούργησε μια γέφυρα ανάμεσα στην Κεφαλονιά και την Αθήνα.

Το Au Bordelo συνέβαλε στην αλλαγή της παραλιακής.

Το My Way Club Restaurant ξαναέδωσε ζωή σε έναν ιστορικό χώρο.

Το Via Valianou επιχείρησε να ενώσει καθημερινότητα, διασκέδαση και πολιτισμό.

Και το Libro D’Oro δείχνει ότι η ιστορία συνεχίζεται.

Ίσως λοιπόν η μεγαλύτερη προσφορά του Βασίλη Φακούντου στην Κεφαλονιά να μην είναι κάποιο συγκεκριμένο μαγαζί.

Να είναι οι εποχές που δημιούργησε.

Οι παρέες που συναντήθηκαν.

Οι μουσικές που ακούστηκαν.

Οι νύχτες που έγιναν αναμνήσεις.

Οι χώροι που έγιναν σημεία αναφοράς.

Και κυρίως, η διαρκής προσπάθεια να κάνει την Κεφαλονιά να κοιτάζει λίγο πιο μπροστά.

Γιατί τα μαγαζιά αλλάζουν. Οι άνθρωποι περνούν. Οι εποχές τελειώνουν.

Αλλά όταν κάποιος έχει συμβάλει στο να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο μια ολόκληρη γενιά έζησε τη διασκέδασή της, η ιστορία του μένει.