Η υποκρισία της γραβάτας και το βάθρο των «#_κανενός»

Λοιπόν, ακούστε λίγο, γιατί η κοροϊδία με τις «συγχαρητήριες» αναρτήσεις των πολιτικών έχει ξεπεράσει κάθε όριο.

​Βγαίνει ο αθλητής ή η αθλήτρια στην πρώτη, ή στην δεύτερη, ή στην τρίτη θέση ;;;

Τσουπ, εμφανίζονται οι διοικούντες του κάθε τόπου, οι δήμαρχοι και οι παραγοντάρηδες, να βγάλουν λόγο.

Ποιοι ;;; Αυτοί που έχουν αφήσει τις αθλητικές εγκαταστάσεις να ρημάζουν, να σαπίζουν και να θυμίζουν σκηνικό από ταινία τρόμου.

Άνθρωποι που δεν έχουν καρφώσει ούτε μια βίδα σε γήπεδο.

Κι αν ποτέ δεηθούν να φτιάξουν κάτι, αυτό γίνεται μετά από 8 με 10 χρόνια, όταν πια έχουν χαθεί ΔΥΟ ΓΕΝΙΕΣ ΑΘΛΗΤΩΝ.

Θα αλλάξουν, για παράδειγμα, έναν τάπητα μετά από μια δεκαετία για να έχουν να λένε, αλλά από κάτω τα αποδυτήρια και οι τουαλέτες θα είναι ανύπαρκτες. Αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν, που δεν έχουν επιστρέψει στους αθλητές ούτε ένα ευρώ από τα χρήματα των φορολογουμένων για σοβαρές υποδομές, θυμούνται ξαφνικά αυτόν ή αυτήν που θα βγει πρώτος ή πρώτη σε κάποια μεγάλη αθλητική διοργάνωση.

​Για να φτάσουν αυτά τα παιδιά στο βάθρο, το κράτος και οι τοπικοί άρχοντες είχαν μηδενική συμμετοχή.

Οι μόνοι που ξετινάχτηκαν οικονομικά, που μάτωσαν και έφτασαν στα όριά τους, είναι οι γονείς τους.

Γονείς που πλήρωναν τα πάντα από την τσέπη τους και αναγκάστηκαν να ξεριζώσουν τα παιδιά τους από την επαρχία, να τα στείλουν από μικρή ηλικία στο κέντρο, ( Αθήνα ) μακριά από τα σπίτια τους, απλά και μόνο επειδή στον τόπο τους δεν υπήρχε ούτε ένας υποτυπώδης χώρος να προπονηθούν.

​Και φυσικά, δίπλα τους, οι πραγματικοί προπονητές και οι προπονήτριές τους.

Και μιλάω για εκείνους τους ανθρώπους με ήθος, σεβασμό και αξιοπρέπεια που κάνουν σωστά τη δουλειά τους και παλεύουν μαζί με τα παιδιά στο σκοτάδι. Όχι για αυτούς που έχουν καταντήσει τα αθλητικά σωματεία δικά τους «μαγαζιά γωνία».

Μιλάω για τους προπονητές/ προπονήτριες που γίνονται δεύτεροι γονείς, κάνουν τις ίδιες θυσίες και συχνά βάζουν χρήματα από την τσέπη τους για να μην σταματήσει η προσπάθεια.

​Και έρχεστε εσείς τώρα, κατόπιν εορτής, να στείλετε συγχαρητήρια ;;;

Όχι, κύριοι. Δεν δικαιούστε να στείλετε τίποτα. Ούτε πριν, ούτε μετά, ούτε ποτέ. Γιατί δεν ασχοληθήκατε ποτέ.

Δεν δικαιούστε ούτε ένα «μπράβο» για να κλέψετε λίγη λάμψη και μερικά likes από τον ιδρώτα των άλλων.

​Η επιτυχία ανήκει μόνο στα ίδια τα παιδιά, στους γονείς τους και στους σωστούς προπονητές τους που άντεξαν την εγκατάλειψή σας.

Εσείς, απλά κρυφτείτε.

Παντελής Ιωαννίδης