Η ζωγραφική έκθεση με έμπνευση, μνήμη και χρώμα του Δημήτρη Βαλλάτου στο Kraken Bar στη Σάμη

Τα έργα που παρουσιάζονται εδώ φτιάχτηκαν τα τελευταία 6 χρόνια, όμως ολοκληρώθηκαν μόλις μέσα στο έτος που διανύουμε. Αγαπώ από ο,τι φαίνεται να αναπαριστω φωνές, πράγμα που εδώ το κάνω με το ζωγραφικό μέσο, κάτι σαν οπτικα podcasts. Κλέβω από την ζωγραφικη, από την ποίηση, την μουσική, κλέβω από δω κλέβω από εκεί, ο,τι μπορώ κάνω. Ζωγραφίζω,ωστόσο, για να μπορώ να συνδέομαι με μιαν αλήθεια. Μια αλήθεια τόσο πραγματική που ειναι φτιαγμένη από χώμα, αμπέλι και μια κότα, εφόσον είναι φτιαγμένα τα έργα αυτά με την τεχνική της αβγοτεμπερας ( τα ασπράδια των αβγών τα έχω φάει πολύ ωραίες ομελετες). Ζωγραφίζω γιατι, έχω ,ρε παιδι μου,την ανάγκη να δημιουργήσω ένα τόπο (σα να μη με χωράει ο τοπος),να δω τον χώρο (και τον χρόνο).

Ένα εγκαρδιο ευχαριστώ στον αγαπητό φίλο μου Στελιος Κοτης Στελιο Κοττη και τον πάντα φιλόξενο-εμστ-χωρο του που επέτρεψε ακόμα μια μάχη με το μυθικό θαλάσσιο τέρας Κρακεν, και την Stefania Giakoumatou για την υπέροχη γραφιστική επιμέλεια της έκθεσης.

Η έκθεση είναι αφιερωμένη στη μνήμη των δεκάδων χιλιάδων νεκρών των σεισμών της 24ης Ιούνη 2026 στην Μπολιβαριανη Δημοκρατία της Βενεζουέλας.

Ας μην γελιόμαστε, αν χρωστάμε κάτι, το χρωστάμε στους νεκρούς μας.