Η τουριστική τάση, μετά από χρόνια, ευνοεί την Κεφαλονιά. Αυτή τη φορά δεν πρέπει να αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη
Τα τελευταία χρόνια ο τουρισμός αλλάζει. Η μεγαλύτερη αλλαγή όμως στον παγκόσμιο τουρισμό δεν είναι οι αριθμοί. Είναι οι προτιμήσεις.
Ο σύγχρονος επισκέπτης αναζητά εμπειρίες αντί για απλή διαμονή. Θέλει φύση αντί για τσιμέντο, τοπική κουζίνα αντί για τυποποιημένα πακέτα, αυθεντικότητα αντί για υπερπροβολή.
Αποτέλεσμα αυτής της τάσης ήταν και η φετινή χρονιά, που όπως όλα δείχνουν θα αποδειχθεί η καλύτερη χρονιά του νησιού σε αφίξεις και σε οικονομικά αποτελέσματα.
Η Κεφαλονιά άργησε να γίνει τουριστικός προορισμός. Σήμερα αυτό είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημά της
Για δεκαετίες, πολλοί θεωρούσαν ότι η Κεφαλονιά «έχασε το τρένο» του τουρισμού. Σήμερα, αρκετοί ευρωπαϊκοί προορισμοί προσπαθούν να περιορίσουν ακριβώς τις συνέπειες εκείνου του μοντέλου: τον υπερτουρισμό, την πίεση στις υποδομές και την απώλεια της τοπικής ταυτότητας.
Ο επισκέπτης σήμερα δεν θέλει πλέον απλώς ένα δωμάτιο και μια παραλία. Θέλει να γνωρίσει έναν προορισμό.
Θέλει να περπατήσει σε ένα χωριό, να δοκιμάσει τοπικά προϊόντα, να επισκεφθεί ένα οινοποιείο, να κάνει μια διαδρομή στη φύση, να κολυμπήσει σε έναν ξεχωριστό κόλπο, να γνωρίσει την τοπική ιστορία και να επιστρέψει από τις διακοπές του έχοντας μια πραγματική εμπειρία.
Η Κεφαλονιά διαθέτει όλα αυτά σε αφθονία.
Η Κεφαλονιά δεν χρειάζεται να διορθώσει τόσο βαθιά λάθη. Χρειάζεται να προστατεύσει αυτό που ήδη διαθέτει. Την αυθεντική εμπειρία της που έμεινα αναλοίωτη λόγω της καθυστερημένης τουριστική ανάπτυξης. Με άλλα λόγια, η αγορά μετακινείται προς αυτό που η Κεφαλονιά ήταν ανέκαθεν.
Αυτή τη φορά, οι υπεύθυνοι του Τουρισμού στο νησί, δεν πρέπει να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις από απόσταση. Η Κεφαλονιά έχει μπροστά της μια σημαντική ευκαιρία να ενισχύσει τη θέση της στον ευρωπαϊκό τουριστικό χάρτη, όμως αυτό δεν θα συμβεί αυτόματα.
Δεν πρέπει να παρακολουθήσουμε τους ανταγωνιστικούς προορισμούς να κινούνται ταχύτερα. Οι τουριστικές αγορές αλλάζουν, οι ταξιδιωτικές συνήθειες μεταβάλλονται και οι αεροπορικές εταιρείες σχεδιάζουν τα δρομολόγιά τους με βάση τη ζήτηση που βλέπουν μπροστά τους. Η δουλειά των υπευθύνων δεν είναι να διαπιστώνουν εκ των υστέρων τι συνέβη, αλλά να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για αυτό που θέλουμε να συμβεί.
