Το Μαλιώτειο Πολιτιστικό Κέντρο Βοστώνης παρουσιάζει στο Μουσείο Μπενάκη το εικαστικό ημερολόγιο του καθηγητή Κώστα Σπυρόπουλου «Ο Χρόνος, ο Χώρος και τα Χρώματα»

Ο ΧΡΟΝΟΣ Ο ΧΩΡΟΣ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ «Ελάτε να γίνουμε αθάνατοι» Η αθανασία δεν είναι ουτοπία   Το ημερολόγιο «μετρά» τον χρόνο και τον ρευστοποιεί σε χρόνια, εποχές, μήνες και ημέρες. Πραγματικά είναι μία υποκειμενική ανθρώπινη αντίληψη του χρόνου, όπως τον βιώνει...


Ο ΧΡΟΝΟΣ Ο ΧΩΡΟΣ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ

«Ελάτε να γίνουμε αθάνατοι»

Η αθανασία δεν είναι ουτοπία

  Το ημερολόγιο «μετρά» τον χρόνο και τον ρευστοποιεί σε χρόνια, εποχές, μήνες και ημέρες. Πραγματικά είναι μία υποκειμενική ανθρώπινη αντίληψη του χρόνου, όπως τον βιώνει ο άνθρωπος, γραμμικά (η πορεία από την γέννηση ως τον θάνατο) και κυκλικά (χρόνια, εποχές, μήνες, ημέρες).

   Η γραμμικότητα του χρόνου αναθεωρήθηκε με βάση την θεωρία της σχετικότητας που πιστεύει ότι ο χρόνος είναι σχετικός αποτελώντας την τέταρτη διάσταση του ενιαίου χωροχρόνου και επιβραδύνεται ανάλογα με την ταχύτητα ή τα βαρυτικά πεδία πλησίον των οποίων εκτυλίσσεται.

   Από αρχαιοτάτων χρόνων ο άνθρωπος συσχέτισε την ύπαρξή του με τον χρόνο. Αν και το πεπρωμένο του δεν είναι πουθενά γραμμένο, αλλά ούτε το καθήκον του. Το βασίλειο επάνω ή το σκοτάδι κάτω, είναι στο χέρι του να το επιλέξει. Πράγματι δεν αρνιόμαστε να υπάρχουμε. Θέλουμε όμως  να ξέρουμε τι σημαίνει το να υπάρχουμε. Αναζητούμε με αγωνία αυτήν την σημασία παρ’ ότι γνωρίζουμε ότι είμαστε απειροελάχιστες χωροχρονικές κάψουλες μέσα σ’ ένα απέραντο, διαστελλόμενο Σύμπαν, που δεν το ενδιαφέρει καθόλου αν υπάρχουμε, ή αν προσπαθούμε να το κατανοήσουμε. Είμαστε τυχαίες υπάρξεις πάνω στην Γη που περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο, που είναι ένα από τα δισεκατομμύρια αστέρια του γαλαξία μας, που είναι ένας από τους δισεκατομμύρια γαλαξίες του σύμπαντος, που πιθανώς μπορεί και να μην είναι το μοναδικό.

   Εμείς είμαστε που καθορίζουμε τον σκοπό μας και τον τρόπο που θα ζήσουμε, γνωρίζοντας τι μας περιμένει στο τέλος, αλλά παρ’ όλα αυτά επιλέγουμε να ζήσουμε. Αυτή η επιλογή είναι μια ηρωική πράξη. Η δημιουργία ημερολογίων και ο «χρωματισμός» τους με εικόνες είναι η αναγνώριση του γεγονότος ότι «Η μοίρα μας είναι ο χαρακτήρας μας». Αυτό που μας ξεχωρίζει δεν είναι η θέση μας στο Σύμπαν, αλλά η στάση μας απέναντί του και απέναντι στην ύλη που μας περιβάλλει, αλλά και που αποτελεί την πρώτη ουσία της ύπαρξής μας. Η ίδια η ύλη, μας υπενθυμίζει ότι η ελευθερία δεν βρίσκεται στην αυθαιρεσία, αλλά στην αναγκαιότητα. Η ύλη δεν γνωρίζει επιλογές, όμως μέσα από τους περιορισμούς της ,ο άνθρωπος παράγει απεριόριστες δυνατότητες και κάθε φορά που αντιλαμβάνεται τα όριά του, φυσικά, βιολογικά ή νοητικά γεννά κάτι νέο : γνώση, τέχνη, συνείδηση.

   Αυτός ο κόσμος που αναπαριστάνεται  από τις τέχνες και κατά συνέπεια οι 12 εικόνες που περιέχονται στο ημερολόγιο που παρουσιάζεται, δεν φτιάχτηκε  από τον άνθρωπο, απλά υπάρχει και μέσα σ’ αυτόν εκτυλίσσονται όλοι οι μύθοι της δημιουργίας και της καθημερινότητας. Οι μύθοι αυτοί «ανάγκασαν τον Χριστό να ζήσει μέσα στο ψέμα και να πεθάνει για ένα ψέμα». Μόνο απ’ αυτή την πλευρά ο Ιησούς ενσαρκώνει απόλυτα το ανθρώπινο δράμα, ένα δράμα που τα ημερολόγια του προσδίδουν μία παρηγορητική κυκλικότητα. Είναι λοιπόν ο Ιησούς ο τέλειος άνθρωπος, διότι είναι εκείνος που ενσάρκωσε την πιο παράλογη ύπαρξη. Δεν είναι ο θεάνθρωπος, μα ο άνθρωπος θεός. Η θεότητα είναι καθ’ όλα γενική, είναι η ανεξαρτησία που καμιά φορά μπορούμε να αγγίξουμε και να γευτούμε.

«Αν δεν υπάρχει Θεός είμαι Θεός». Το να γίνεις Θεός σημαίνει μονάχα το να καταφέρεις να είσαι ελεύθερος σε τούτη την γη και να μην υπηρετείς μια αθάνατη ύπαρξη αλλά να υφίστασαι όλες τις συνέπειες αυτής της οδυνηρής ανεξαρτησίας. Μιας φρούδας ανεξαρτησίας που στηρίζεται σε τελομεράσες που από μια ηλικία και μετά παύουν να λειτουργούν και να επιδιορθώνουν το DNA, μετά από κάθε κυτταρικό πολλαπλασιασμό, οδηγώντας τα κύτταρα και την ύπαρξή μας στον ολοκληρωτικό αφανισμό, τον θάνατο.

    Αν οι τελομεράσες συνέχιζαν αενάως να λειτουργούν, τότε το μήκος του DNA θα παρέμενε σταθερό και η αθανασία δεν θα ήταν μια ουτοπία.

   Ελάτε λοιπόν να γίνουμε αθάνατοι, να συστρατευθούμε στην έρευνα για την λειτουργία των τελομερασών και να μη δαπανούμε τον πλούτο για τα όπλα του μίσους και των πολέμων, αλλά για την έρευνα και την γνώση.

   Ας φτιάξουμε ημερολόγια του χωροχρόνου που να καμπυλώνονται όχι μόνο από τα βαρυτικά πεδία, αλλά και από την δημιουργική αγάπη της αρμονικής συνύπαρξης.

 

Κ.Β.ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ 

τ .ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

τ .ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ INDIANA Η.Π.Α.

τ .ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ

ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ART AND DESIGN

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΤΑΚΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ACCADEMIA TIBERINA ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Σύντομο Βιογραφικό 

Κ. Σπυρόπουλος web site www.kostas-spiropoulos.com

 

– Τακτικό μέλος της Τιβερίνιας Ακαδημίας της Ρώμης, για την τάξη των Τεχνών

– Τ. Καθηγητής στην Σχολή Καλών Τεχνών Παν/μίου Ιωαννίνων 

– Επίτιμος Διδάκτωρ, Παν/μίου Λευκωσίας, Τμήμα Art & Designing.

 

Η Ακαδημία TIBERINA της Ρώμης βράβευσε τον Κώστα Σπυρόπουλο την Παρασκευή 10 Ιουλίου 2026. (ΒΡΑΒΕΙΟ CANOVA)

Η τελετή βράβευσης έγινε στην Βουλή των Αντιπροσώπων στη Ρώμη.

– Βραβείο από την Ακαδημία της Ρώμης για το εικαστικό έργο σε διαγωνισμό ποίησης και ζωγραφικής, Φλωρεντία Ιούλιος 2024, Palazzo Vecchio

– Βραβείο από την Ιταλική Ακαδημία Καλών Τεχνών για το εικαστικό έργο, Λέτσε, Δεκέμβριος 2022

– 1ο βραβείο για το έργο από την συμμετοχή στην 3η Διεθνή Biennale Jurmala Λετονίας, Ιούλιος 2023

– Βραβείο από UNESCO για το συνολικό καλλιτεχνικό έργο, Αθήνα 2017 και 2018

–  International Prize Artists at the Jubille, Ρώμη Δεκέμβριος 2023

– Τιμής Ένεκεν για την προσφορά του στις Επιστήμες και τις Τέχνες, Ελληνική Εταιρεία Αυστρίας Βιέννη 2025

– Την προσωπογραφία του έχει παρουσιάσει η Ιταλική Ακαδημία Καλών Τεχνών σε ειδικό τόμο που περιέχει εκπροσώπους της σύγχρονης Ευρωπαϊκής Ζωγραφικής. Έκδοση 2006 με την ευκαιρία συμπλήρωσης 400 ετών από την γέννηση του Rembrandt

– Ομ. Καθηγητής Ιατρικής Παν/μίου Πατρών

– Συμμετοχή σε 13 διεθνείς Biennale μεταξύ των οποίων και αυτή της Βενετίας (εκτός κρατικών συμμετοχών) 2022 και της Φλωρεντίας 2021

– Συμμετοχή σε 22 διεθνείς Art Fair μεταξύ των οποίων σε Art Fair του Μουσείου του Λούβρου, Παρίσι 2016.

 Επιλεγμένη συμμετοχή στην Biennale d Arte Barcelona Meam Museum Modern Art (Μoυσείο Μοντέρνας Τέχνης Βαρκελώνης)Οκτώβριος 2026

– Ατομικές και Ομαδικές εκθέσεις(άνω των 100) σε Μουσεία και Γκαλερί του εξωτερικού, αλλά και  της Ελλάδας (Αθήνα, Παρίσι, Βρυξέλες, Λευκωσία, Φλωρεντία, Βιέννη, Βερόνα, Ρώμη, Ίνσμπρουργκ,ΝέαΥόρκη, Βανκούβερ,Κωνσταντινούπολη,Λέτσε,Ζυρίχη,Αζερμπαιζάν,Σαν Μαρίνο,Λονδίνο, Λετονία ,Αμβούργο κ.λ.π.)

Tα Ελληνικά Ταχυδρομεία το 2006 τιμώντας το έργο του τύπωσαν 49 γραμματόσημα που απεικονίζουν ανάλογο αριθμό έργων

Δέκα µεγάλες εικαστικές κατασκευές του κοσµούν τον κεντρικό δρόµο και τον περίβολο της Πρυτανείας του Πανεπιστηµίου Πατρών.

Γλυπτό του κοσμεί τον Περίβολο του Πανεπιστημίου Πατρών στο Μεσολόγγι ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ για τα 200 χρόνια από την έξοδο.

– Αναφορές στο έργο του : Αλέκος Φασιανός, Gabriella Hajkova (Διευθύντρια Διεθνούς Μπιενάλε Σχεδίου Πίλσεν, Τσεχία), Χρύσανθος Χρήστου (Ακαδημαϊκός Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης, ΕΚΠΑ), Στέλιος Λυδάκης (Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης, ΕΚΠΑ), Νίκος Ζίας (Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης, ΕΚΠΑ), Γ. Παντής (Πρόεδρος Σχολής Καλών Τεχνών Παν/μίου Ιωαννίνων), Salvatore Autovino (Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης) (Bienalle Palermo), Barbara Angiolini (Ιστορικός της Τέχνης), Γιώργος Κατσάγγελος (Καθηγητής Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ), Ίρις Κρητικού (Ιστορικός της Τέχνης), Ντόρα Ηλιοπούλου Ρόγκαν (Ιστορικός της Τέχνης), Μάνος Στεφανίδης (Ιστορικός της Τέχνης Καθηγητής ΕΚΠΑ), Φίλιππος Πουγιούτας (Πρύτανης Παν/μίου Λευκωσίας), Dario Dup (Καθηγητής Σχολής Καλών Τεχνών Παν/μίου Βουκουρεστίου)και άλλοι Έλληνες και ξένοι Ιστορικοί της Τέχνης .

Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη στο Μουσείο Βορρέ σε Μουσεία του Εξωτερικού και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το Εξωτερικό.

Είναι συγγραφέας πολλών εικαστικών βιβλίων(εικαστική ανατομία για τους φοιτητές Σχολής καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων εκδόσεις Πανεπιστημίου Ιωαννίνων 2002.

Η Αισθητική της Τέχνης και των υποατομικών σωματιδίων , η Περιπέτεια της Τέχνης 2024, 87+1 λόγοι που ζωγραφίζω, Σκέψου ελεύθερα κ.α.

Ακολουθήστε το Portoni News στο Google News και ενημερωθείτε πρώτοι για όλες τις ειδήσεις.
G Προσθέστε μας στις Προτιμώμενες Πηγές
Back To Top