19views
ΓΙΑ ΤΗ ΡΑΝΙΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΑΤΟΥ
Ανείπωτη γίνεται η θλίψη, όταν φεύγουν από τούτη τη ζωή άνθρωποι νέοι, άνθρωποι σοβαροί και γενναίοι, ιδεολόγοι και μαχητές. Ένας από αυτούς ήταν η Ράνια Φραγκισκάτου.
Υποκλίνομαι στο έργο της. Με αφοσίωση, επιμονή και πίστη στο όραμά της συνέβαλε καθοριστικά στην ίδρυση του πρώτου Σχολείου Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης στο νομό μας, του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Περατάτων, το οποίο και διεύθυνε με ζηλευτή ευσυνειδησία, σπουδαία συνεργατικότητα και αναντίρρητη αποτελεσματικότητα.
Η αγάπη της για τα «παιδιά της» υποδειγματική, η φροντίδα της για το Σχολειό της συνεχής, πέρα από ωράρια και τυπικότητες, η σχέση της με τους συναδέλφους της καλοσυνάτη και δημιουργική, η έγνοια της για τα εκπαιδευτικά – και όχι μόνο – πράγματα ειλικρινής και αγωνιστική.
Την είχα μαθήτρια τη Ράνια στο Γυμνάσιο Κεραμιών. Ήταν από τα μελετηρά αλλά και από τα καλά παιδιά εκείνης της τάξης. Μάθαινα για τις προόδους της. Τη συνάντησα μετά από χρόνια, όταν με το βιβλιοαυτοκίνητο της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης επισκεφτήκαμε το Ειδικό Δημοτικό, που ακόμη στεγαζόταν στα Περατάτα. Διευθύντρια εκεί η Ράνια, μας υποδέχτηκε μαζί με τους υπόλοιπους συναδέλφους της με ευγένεια, καλοσύνη και ζεστό χαμόγελο.
Καλό σου ταξίδι, Ράνια.
Θα θυμάμαι το ζεστό σου χαμόγελο.
Αργοστόλι, 2-6-2026 ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΤΡΑΤΟΣ
add a comment
