Υποκλοπές και αλαζονεία: Η πραγματική όψη της κυβένρησης Μητσοτάκη

ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ ΚΑΙ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ: Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Σε μια περίοδο που ο πολίτης μετρά και το τελευταίο ευρώ, που παλεύει με την ακρίβεια και την ανασφάλεια της καθημερινότητας, υπάρχει ένα ερώτημα που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο: ποις σέβεται τελικά τον Έλληνα πολίτη;

Γιατί την ώρα που η ελληνική κοινωνία πιέζεται, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επέλεξε να δώσει προτεραιότητα αλλού. Όχι στη στήριξη της κοινωνίας. Όχι στη θωράκιση της καθημερινότητας αλλά στον έλεγχο.

Το σκάνδαλο των υποκλοπών το αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο. Η ΕΥΠ τέθηκε υπό τον άμεσο έλεγχο του Μεγάρου Μαξίμου. Παρακολουθήθηκαν πολιτικοί αντίπαλοι, ακόμη και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, καθώς και δημοσιογράφοι. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αποκαλύφθηκε και η χρήση του Predator, ενός παράνομου μηχανισμού παρακολούθησης, που μπορούσε να μετατρέψει κάθε κινητό τηλέφωνο σε εργαλείο παρακολούθησης.

Αυτή δεν είναι μια ακόμη κυβερνητική «αστοχία». Είναι μια ξεκάθαρη κυβερνητική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας.

Και όταν η υπόθεση ήρθε στο φως, κανένας δεν ανέλαβε την ευθύνη. Είδαμε σιωπή. Είδαμε υπεκφυγές. Είδαμε το θάψιμο της αλήθειας. Είδαμε μια κυβέρνηση που θεώρησε ότι μπορεί να ξεπεράσειένα τόσο σοβαρό πλήγμα στη Δημοκρατία, χωρίς να λογοδοτήσει πραγματικά.

Αυτή είναι η διαφορά μας.

Γιατί, για τον προοδευτικό χώρο, η πολιτική δεν είναι μηχανισμός ελέγχου. Είναι εργαλείο προστασίας της κοινωνίας. Δεν είναι επιτήρηση. Είναι εμπιστοσύνη στους θεσμούς και τους πολίτες. Δεν είναι σκοτάδι. Είναι διαφάνεια και άπλετο φως.

Και εδώ μπαίνει το πραγματικό διακύβευμα: θα δεχτούμε μια εξουσία που ζητάει από τον πολίτη να κάνει θυσίες με φορολογική αφαίμαξη, ακρίβεια, προβλήματα στη στέγαση, στην υγεία και την παιδεία, αλλά η ίδια δεν θα δίνει λογαριασμό σε κανέναν και για τίποτα; Θα δεχτούμε την κυβερνητική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας που αντιμετωπίζει το πολίτευμα και τους θεσμούς ως εργαλείο για συμφέροντα των «δικών» της παιδιών και όχι ως αξία;

Ο ελληνικός λαός, όσο και να προσπαθούν να μας το πάρουν, έχει φιλότιμο. Και το φιλότιμο δεν συμβιβάζεται με την αλαζονεία του Μαξίμου.

Γι’ αυτό και η απάντηση δεν μπορεί να είναι σιωπή. Πρέπει να είναι απαίτηση: πλήρης διαλεύκανση, θεσμικές εγγυήσεις, πραγματική λογοδοσία. Οι Έλληνες βαρέθηκαν και τους συμψηφισμούς και τις εξαιρέσεις.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα είναι απλό, αλλά βαθύτατα πολιτικό:

θα έχουμε μια Ελλάδα των λίγων που ελέγχουν τα πάντα ή μια Ελλάδα των πολλών που απαιτούν, διαύγεια, σεβασμό στους θεσμούς και τους πολίτες και πάνω απ’ όλα αξιπρέπεια;

Οι προοδευτικές δυνάμεις ήταν, είναι και θα είναι με τους πολλούς.

Και οι πολλοί δεν φοβούνται το φως της αλήθειας.

ΕΥΑ ΦΙΛΙΠΠΑΤΟΥ