“Το Τρίτο Κουδούνι” ευχαριστεί για την κεντήστρα Γεωργία Καούκη

ΤΟ ΚΕΝΤΗΜΑ

Είμαστε στο 1913.

Ο Δημοσθένης έχει πάρει το βαπόρι και έχει πάει στην Αμερική, στο Πίτσμπουργκ, να βρει την τύχη του.

Εχει αφήσει πίσω του, στην Χίο, την Ελέγκω του, την γυναικούλα του. Θα της κάνει πρόσκληση και θα της στείλει το εισιτήριο όπως μαζέψει τα λεφτά για τα ναύλα.

Ο χρόνος περνάει και ο θεατής της παράστασης καταλαβαίνει και συμπάσχει με τον Δημοσθένη που εργάζεται σκληρά στην ξενιτιά και με την Ελέγκω που περιμένει υπομονετικά στο νησί.

Ο χρόνος που περνάει γίνεται απτός και, κυρίως για την Ελέγκω, βασανιστικός . Γίνεται κατανοητός στους θεατές μέσω της αλληλογραφίας των δύο πρωταγωνιστών. Ακούμε τις ημερομηνίες στην αρχή κάθε επιστολής.

Καταλαβαίνουμε ότι περνούν μήνες για να φθάσει το γράμμα. Τα υπερωκεάνια που μεταφέρουν τα γράμματα αργοπορούν, πιάνουν σε πολλά λιμάνια.

Η αναμονή της Ελέγκως και η πάροδος του χρόνου έπρεπε να δοθεί από τον σκηνοθέτη και με δεύτερο τρόπο, λιγότερο ευθύ από την αναφορά της ημερομηνίας , πιο έμμεσο και παραστατικό.

Επρεπε να γίνει αισθητή η υπομονή, η αφοσίωση στον ξενιτεμένο σύζυγο και η πίστη ότι θα ξανασμίξουν.

Η Ελέγκω είχε στα χέρια της ένα κέντημα. Κεντούσε επί σκηνής και το κέντημα προχωρούσε. Ανάμεσα σε δύο γράμματα το κέντημα ζωντάνευε, έπαιρνε ζωή και έδινε ελπίδα.

Ο σκηνοθέτης, με ιδιαίτερη ευρηματικότητα , έδωσε αυτή την λεπτή πινελιά στο έργο, που μερικοί θεατές την πρόσεξαν και άλλοι την αισθάνθηκαν.

Για να γίνει όμως αυτό σωστά έπρεπε το κέντημα να προχωράει και όταν η Ελέγκω δεν ήταν στην σκηνή.

Ανέλαβε λοιπόν αυτόν τον ταπεινό, βοηθητικό ρόλο της κεντήστρας μια νεαρή κυρία, μέλος του Θεατρικού Εργαστηρίου του Δήμου Αργοστολίου, που φυσικά ήξερε να ράβει και να κεντάει.

Για μήνες ήταν παρούσα στις πρόβες και σε όλες τις παραστάσεις του έργου Πιτσιμπούργκο.

Κανένας δεν την πρόσεξε έξω από τον στενό κύκλο της θεατρικής ομάδας. Κανένας δεν την χειροκρότησε, καμμιά ανθοδέσμη δεν της προσφέρθηκε.

Το έκανε γιατί ήθελε να είναι με την ομάδα, με την παρέα, να κεντάει πίσω από τις κουίντες σχεδόν στο σκοτάδι.

Το έκανε γιατί αγαπάει το θέατρο.

Η παράσταση ΠΙΤΣΙΜΠΟΥΡΓΚΟ ανέβηκε στο θέατρο  «Ο ΚΕΦΑΛΟΣ» στις 22, 23 και 24 Μαϊου.

Ελέγκω – Αμαλία Νεοφύτου

Δημοσθένης – Χαράλαμπος Αβδούλος

Σκηνοθέτης – Σταύρος Παπαδάτος

Φωτογραφία – Διονύσης Πετράτος

Κεντήστρα – Γεωργία Καούκη

με τις ευχαριστίες από «Το Τρίτο Κουδούνι».

Πήτερ Αραβαντινός