Βαγγέλης Φλωράτος: Κεφαλονίτικα 100%

ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΙ ΠΟΥΝΤΟΣ

 

  Κάθε χρόνο την Πρωτοχρονιά  περίμενα τον Αϊ-Βασίλη   να ‘ρθει απ’ το παράθυρο –καμινάδα  δεν είχε το σπίτι μας- για να μου φέρει το δώρο μου.Μα ποτέ δεν αξιώθηκε να’ρθει!

  -Γιατί ρε μάνα, εμένανε με ξεχνάει;

  -Πού να ξέρω παιδάκι μου ;

  -Ναι, αλλά σ’ όλα τα’ άλλα παιδιά φέρνει δώρα! Μην τυχόν είσαστε αμαρτωλοί και πληρώνω εγώ τις αμαρτίες σας; Αμαρτίες γονέων …που λένε;

   -Τον κακό σου το φλάρο!

   Αυτό το τροπάριο συνεχιζόταν επί τέσσερις δεκαετίες! Εφέτος όμως ,είπα: «Θα του στήσω καρτέρι κι όταν δω να μπαίνει σε ξένο παραθύρι, θα του αρπάξω ολόκληρο το σακούλι!»

   Το χωριό ήταν σκεπασμένο με χιόνι! Τα τζάκια γεμίζανε με την κάπνα τους τον αέρα! Απ’ το σούρουπο  είχα στήσει καρτέρι πίσω απ΄ τη  κολώνα της εξώπορτας και περίμενα! Κοντεύανε μεσάνυχτα! Το κατακλείδι μου πήγαινε πάνω-κάτω, πέρα-δώθε, λες και χόρευε λαμπάντα κι αυτός δε φαινότανε.

   Δε μπορεί! Θα ‘ρθει, είπα κι αποφάσισα να περιμένω!

   Τα πρώτα κοκόρια λαλήσανε   το χάραμα κι η αγιότητά του δεν είχε φανεί.

    Σε λίγο ξυπνήσανε κι οι κότες. Γύρισα στο δωμάτιό μου και τυλίχτηκα στις κουβέρτες. Μάνα τώρα πλέον δεν είχα, έτσι το ‘ριξα στην μελαγχολία!

    -Γιατί τόση αδικία ειδικά σε μένα ;

     Θα μου πεις «τώρα  εσύ έχεις ξεμακρύνει απ’ την ηλικία την παιδική. Δώρα απ’ τον Αϊ-Βασίλη περιμένεις ;»

     Έλα όμως, που το παράπονο παρέμενε μέσα μου και με γέμιζε απορία!

     -Λες , να ‘μαι ο ίδιος αμαρτωλός; Λες , η πίστη μου να ‘χει παραμείνει βρέφος και να σκέφτεται ο άγιος να με τιμωρεί; Θέλεις ο ίδιος να ‘ χω παραμείνει παιδί και να πιστεύω ακόμα πως τα δώρα , τα φέρνει ο Άγιος Βασίλης ;

     Με  ξυπνήσανε οι καμπάνες της εκκλησίας! «Ας   αλλάξω τακτική! Ας πηγαίνω  κι εγώ! Ποτέ δεν είναι αργά!»

     Κίνησα και πήγα!  Όλο το χωριό  ήταν στοιβαγμένο στο μικρό χώρο των Αγίων Πάντων! Μπαίνω. Με το μάτι φέρνω ένα γύρο τις εικόνες.  Πουθενά δεν βλέπω τον  Αϊ –Βασίλη!

     «Δεν μπορεί, για να λείπει απ΄ τους Αγίους Πάντες, παναπεί   πως δεν έχει τελειώσει  ακόμη την αποστολή του! Λες να πήγε τώρα που ‘λειπα;»

     Τρέχω  σαν κυνηγημένος  λαγός και μπαίνω  στην κάμαρή μου! Πάνω στο τραπέζι να ένα μακρόστενο πακέτο! Το ανοίγω με λαχτάρα και βλέπω ένα…νεροπίστολο!  Το γεμίζω νερό  κι άρχισα να πιτσιλάω τους τοίχους.  Επιτέλους, ύστερα από τόσα χρόνια, ήρθε και σε μένα! Το ξαναγεμίζω νερό και βγαίνω στο δρόμο! Όποιον  έβλεπα μπροστά μου τον κατάβρεχα! Άλλοι μ΄ έβριζαν, άλλοι με πέρναγαν για τρελό! Εγώ όμως , δεν έδινα σημασία! Το γέμιζα ξανά και ξανά!

    Μέχρι  το απόγιομα, είχα καταβρέξει όλους τους χωριανούς! Ένας έμενε ακόμα. Εγώ! Το ξαναγεμίζω και το στρίβω στα μούτρα μου! Μόλις πέσανε οι πρώτες σταγόνες …ξύπνησα! Κοιτάω ένα γύρο. Σκοτάδι παντού!  Ψάχνω, ψάχνω για το πιστόλι, μα δεν το βρίσκω πουθενά! Ανοίγω την πόρτα. Το χιόνι εξακολουθεί να πέφτει.

   Άλλη  μια χρονιά  λησμονημένος απ’ τον Άγιο Βασίλη!  Ξανά χώθηκα στις κουβέρτες! Ποιος ξέρει! Μπορεί να ξανάρθει , μπορεί να τον ξαναδώ!

    Μα… έτσι κι αλλιώς, μήπως τον έχει δει κανένας ;

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ/ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΑ 100% ΤΟΜΟΣ  Γ’ 2010

……………………………………………………………………………………….

Η ΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

 

   Κάθε  βολά που μας …βγαίνει, λέμε , πολύ μας εζόρισε ας πάει στο ανάθεμα!

   Κάθε βολά εφκειός που μας…μπαίνει σταυροκοπιόμαστε να ‘ναι μαλακός, να ‘ναι μπελουτσίνος και να μη μας πονέσει!

   Εφκειό  όμως το βιολί  γένεται κάθε βολά!

   Μπαινοβγαίνουνε οι χρόνοι, μπαινοβγαίνουνε και τα …παλούκια στη ζωή μας και μπαίνουνε τσου…πισινούς μας και μας κουρλαίνουνε!

   Το «δόξα τω Θεό» μόνε αφ’ το παπά το ακούμε, εμείς δε το λέμε ποτές!

    Στα μικράτα μας οι γονέοι μας, μας εκογιονάρανε πως τάχατες θάρτει ο Αϊ Βασίλης και θα μας γιομίσει πεσκέσια και κουτσούνες στα θηλυκά, λαστικέρες και μπροστογιομί  στα σερνικά, χώρια τσι τσικολάτες και τα ζαχαρωτά.

    Κι εμείς τα ψημένα, τα χάφταμε και κατουριόμαστε αφ΄τη χαρά μας!

    Όντας  «αξίναμε» και καπιτάραμε το κορογδία, καπιτάραμε πως ο Αϊ Βασίλης πάει μόνε σε λίγα σπιτικά και πάντα στα ίδια!

    Τσι ρούγες τω φτωχώνε δε πρεβατεί ποτές!

     Σαν άθρωποι όμως επιστεύαμε πως ημπορεί να υπάρχουνε άλλοι Αϊ Βασίληδες.

     ‘Οντας  μάλιστα ακούαμε αφ΄τα μπαρκόνια  και τσι πλαταίες κάποιους  που μας  επιλαλάανε το τσερβέλο! –Θα σας δώκουμε να τρώτε με χρυσά κουτάλια! Θα ισιώσουμε την κοινωνία! Θα κατεβάσουμε το παράδεισο στη γης!

     Τότενες  εμείς οι…μπούες  ελέαμε: -Να οι πραματικοί   Αϊ Βασίληδες!

      Και δώστου τα ζήτω! Και δώστου τα παλαμάκια! Και  να, το ψήφο να τσου τονε δίνουμε…μονοκούκι!   Κι όντας εβγαίνανε στο κουβέρνο η πρώτη τσου δουλειά ήτουνε τα χρυσά  κουτάλια να τα ‘χουνε για τα κατακλείδια τσου!

      Το ίσιωμα τση κοινωνίας  τ’ αφήκανε για τσου άλλους που θα ‘ρτουνε  ύστερης από δαύτους!

       Αφήνανε τσου αγγέλους στο παράδεισο και στέρνανε  τσου διαόλους στη γης!

       Έτσι γένεται ως τα σήμερα!

        Το…ξεροκόμματο δεν εμαλάκωσε!

        Η ερπίδα εγίνηκε «λάμια» που εχάθηκε!

        Όσο  επροκάναμε να γελάσουμε, εγελάσαμε! Τώρα ήρτε η ώρα του κλαμάτου!

         Ποια η ωφέλεια το λοιπό για τη ναι χρονιά!  Τι κι άμα  γι’ άλλη ναι βολά  ματαγεννήθηκε ο Χριστός! Τα καλύτερα εδιαβήκανε!

         Ας μη  κογιονάρουμε τσου εαυτούς μας! Τα φώτα για μας θα φέρουνε περσότερο σκοτάδι!

         Η νύχτα ούλο και θ’ αβγαταίνει! Η πραματικότητα έκλεισε κάθε στερνή χαραμάδα κι ο ήλιος πού θε να μπει ;

        Του χρόνου τέτοιο καιρό πάλε τα ίδια θα ματαλέμε!

         Πάλε  θα κάμουμε την αφαίρεση μας και θα γδούμε πόσα άλλα εχάσαμε, ωσότου χαθούνε ούλα  και τότενες πάμε κι οι ίδιοι-αντάμα, με το χρόνο που φεύγει στ’ ανάθεμα!

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ/ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΑ 100% ΤΟΜΟΣ  Β’ 2006

……………………………………………………………………………….

 

 

ΖΩ ΚΑΙ ΖΕΝΩ

 

    Ν’ αρκινήσω το  κλαούνισμα από νια ώρα μπριχού  φέξει  ίσαμε οι κότες να πάνε στο κούρνιασμα, ή να βγω στη μέση τση ρούγας και να κάνω σκουρδουμπέλια ίσαμε να ξεγοφιαστώ ;

    Ν’ ανάψω στο θιο νια λαμπάδα ωσά το μπόι μου-( σιγά το μπόι να μου πεις) και να την βαστώ με το ζερβί μου χέρι—που δεν είναι και το καλό μου – ίσαμε να καεί ούλη, ή να τα βάνω με τον εωσφόρο που ζω και ζένω ;

    -Περί  τίνος ωρέ Γεράσιμε ούλη ετούτη η μαλογγουνία ;

    -Μπα, ότι και να κάμω θα με πάρουνε για δαιμονισμένονε και  θα με ταράξουνε τσι…πετινιές!

   -Περί τίνος ωρέ Γεράσιμε ούλα εφκειά ; ματαλέω:

    Το πλιο ντρίτο είναι  να κάτσω απάνου στα παΐδια μου!

     Άμα μου μένει να πνιγώ ας πέσω στο βάραγγα, άμα είναι να γδω νια άσπρη μέρα ας τηνε γδω!

    Άμα ασπετάρουμε εγώ κι εσύ να γδούμε άσπρη μέρα δεν θα ‘ ναι άλλη παρί στο καταχείμωνο κι εφκείνη …χιονισμένη!

    Άλλη ασπράδα η συνομοταξία μας δε τση γράφει να γδει! Δεν εκαπιτάρισα όμως κατά πούθε το πας! Ξήγαμου  το, π‘ αναθεμάσε!

   -Ω,εσύ κουμπάρε είσαι και κούτουλας  μονοτάρως! Σου κάνω λόγο για φκειόνε που μας εμπήκε και για φκειόνε  που μας…εβγήκε!

    -Για πέρονα κάνεις λόγο ;

     -Άμα έλεα για πέρονα τώρα δε θα ‘μουνε εδεπά, παρί σε κάποιο καζάνι τση κόλασης!

     -Για το χρόνο που  φεύγει και το χρόνο που ‘ρχεται σου κάνω λόγο!

     -Πέστο και με κρεπάρησες διαλεπαρέσε! Όσο για φκειο , γνώμη μου είναι να κάμεις το κορόγδο όπως το κάνω κι εγώ! Μήτε κλαουνίσματα , μήτε σκουρδουμπέλια!

      Άσε τον καιρό να τρέχει εφκειός για την αφεντιά μου και για την εδική σου, από μονάχος του ναι μέρα θα σου πει:« Ίσαμε  εδεπά κολέα»! Και τότενες φινίρησες!

     -Εφκειό το ξέρω, εφκειό  που δε γνωρίζω είναι άμα αξίζει  το κόπο να ζω και να γλέπω το κάθε χρόνο που διαβαίνει τα άσκημα και να τα κληρονομεί στον ερχόμενο, έτσι που σήμερα δε γλέπουμε τίποτσι καλό σε κανείνε τσου!

      Διαβαίνουνε οι Άγιοι –Βασίληδες κι αντίς το σακούλι τσου να το ‘χουνε γιομάτο –αιώνιο παραμύθι- με δώρα το ‘χουνε τίγκα στη παίδεψη και στη καΐλα!

      -Εφκείνη κολέα μου είναι η μοίρα  των αθρώπω. Χαρές  με το ροΐ ,σκάσες με το σέκιο!

       -Ναι, δε λέω, αλλά σε άλλους γένεται τ’ αντίστροφο!

       -Ε, εφκείνοι είναι  οι αγαπημένοι των Αη –Βασιλιάδωνε!

       Στο ύστερο να ζω ;

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ/ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΑ 100% ΤΟΜΟΣ  Β’ 2006

…………………………………………………………………………………..

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ

 

    Για πότες εποστιάστηκε κι εφκειός ο  συφοριασμένος ο χρόνος  απάνου στη γόμπα μου, μήτε το καπιτάρισα.

    Δε με σώνανε ούλοι οι άλλοι που κουβαλώ ωσά το γαρδούρι και μ’ έχουνε κάμει να μην ημπορώ  ν’ ασκώσω το κεφάλι  να τηράξω ομπροστά και μ’ έχουνε καταδικασμένονε  να τηράω τσι μύτες τω παπουτσιώνε μου, παρί ήρτε κι εφκειός να παραργατάρει αντάμα με τσου άλλους για το ποιος απ’ ούλους θα με κάμει ντιπ κατά ντιπ, πλιο κούχτιο  απ’ ότι είμαι!

     Τώρα που επέρασα στην εφεδρεία και δεν  έχω κανένανε κερατά απάνου στο κεφάλι μου.

      Τώρα που ‘ριξα την άγκυρά μου κι άραξα σε ρηχά νερά.

       Τώρα που εχόρτασα τη κουκέτα και τη φαωμάρα τση Βαγγέλενάς μου, τώρα ήρτε κι εφκειός ο δαίμονας με τσι 365 ουρές να πέσει ωσά αστροπελέκι απάνου τσου μήνες και τσι βδομάδες μου κι όσο μούνε γλέπω πως δεν είναι αλάργα η ώρα που θα φινίρω από συλλοϊκά  και τότενες θέλω δε θέλω , θα με χώσουνε σε κανένα κουρλοκομείο  να κάμω το κόκορο.

       Πού ‘σαστε ωρές κερατάδες χρόνοι, όντας ερίπιζα ωσά πρωτοβρόχι τον ιδρώτα μου μες τσι φάμπρικες και η κάθε ώρα σας  ήτουνε ολάκερος αιώνας;

      Πού ‘σαστε ωρές μεροδούλια ανέωρα…ήλιο με ήλιο που μου οργώνατε σα με αλέτρι τη μούρη και με κάνατε γέροντα αφ’ τα είκοσί μου ;

       Περκέ και τότενες δεν εδιάβαινες , ωρέ συφοριασμένε χρόνε, με πιλάλα που διαβαίνεις σήμερο;

     Περκέ δε μ’ αφήνεις να χαίρουμε τσι λιακάδες και τσι αστροφεγγές μου, τώρα που πρεβατώ τα στερνά χιλιόμετρα τση ρούγας μου, παρί διαβαίνεις ωσά την…όστρια  απάνουθε από τσι άνοιξες και τα απόσκια μου και  δε προκάνω ν’ ακούσω το κελάδισμα του γαρδελιού!

     Περκέ βιάζεσαι να γλυτρώσεις από μένανε ;

     Λες και σου ‘ χω κόψει το νερό αφ’ τ’  αυλάκι ;

     Και μη μου ειπείς πως το κάνεις μόνε και μόνε για τα πιτσιρδέλια, πως τάχατες θα ‘ρτει ο Αϊ- Βασίλης  να τσου φέρει πεσκέσια, περκέ εγώ δε τα χάφτω κάτι τέτοια.

    Τόσοι και τόσοι  όμοιοί σου έχουνε αλυσιδωκάμει τη ζωή μου κι ούτε κουλούρι από το πατερό δε μ’ έχουνε ποτές τσου φιλέψει!

     Φαίνεσται πως και η αφεντιά σου, όπως ούλοι οι άλλοι, τσου γερόντους τσου σκαίνεσαι!

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ/ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΑ 100% ΤΟΜΟΣ  Α’ 2006

Απαγορεύεται ρητά η οποιαδήποτε χρήση, αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, φόρτωση (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά του περιεχομένου του δικτυακού τόπου και των υπηρεσιών που προσφέρονται σε αυτό, χωρίς την προηγούμενη άδειά εκπροσώπου της Ιστοσελίδας (portoni.gr). Δείτε τους Όρους Χρήσεις